Osmanlı’da Yazı Çeşitleri

 

OSMANLIDA YAZI ÇEŞİTLERİ

 

 

 KUFİ

En eski Arapça yazılardandır. Osmanlılarda kufi daha arka planda kalmasına rağmen geleneğe uyularak dini eserlerde , cami ve medreselerde, mühürlerde kullanılmıştır .

Hem düz hem de yuvarlak yazılır.

Kufi çeşitleri : kufi atik, çiçekli kufi , kufi satrancı , kufi müzeyyen .

 

NESİH

Kitap yazısının dayandığı yazı çeşididir. Kitaplar en fazla bu yazı çeşidinde basılır .
 

RİK’A

Osmanlıda Irak ve suriyede daha çok kullanılmıştır. Kolay ve hızlı yazmaya elverişli olduğu için el yazısına esas olmuştur. ‘sin ‘ grubundaki harflerin dişlerinin kaldırılmasıyla oluşur.
 

 

SÜLÜS

Kalınlaşmış nesih de denir ancak nesihe göre daha belirginleşmiş derin hatlara sahiptir.

Cami ve türbe Kapılarının üstündeki kitabelerde ve ayrıca sikkelerde , berat fermanların bazı yerlerinde karşılaşılır .

 

TEVKİ

Arap alfabesinde geliştirilen sülüs yazısının ufaltılmış halidir. Resmi belgelerde kullanılır ve genellikle Vakıf işlerinde kullanılır .
 

 

TALİK

Harflerin birbirine bitiştirilme şeklinden dolayı bu ismi almıştır. Osmanlıda adalet

müesseselerinde , Kadılıklarda , şeriyye sicillerinde ve özellikle fetvalarda bu yazı çeşidi kullanılmıştır .

 

DİVANİ

Divanı humayunda kullanılan yazı çeşididir. Padişah vesikaları , ahidnameler ve fermanlar bu yazı Çeşidiyle yazılır.
 

 

SİYAKAT

İranlılar tarafından icat edilmiştir. Şekli itibariyle daha çok kufiyi hatırlatmaktadır.

Bu yazıda hareke  ve Nokta bulunmaz. Kendine özel rakamları vardır. Osmanlıda bu yazı belli daire ve makamlarvergi Defterleri , maliye hesaplarının yanında gizli yazışma dili olarak da kullanılmıştır.

  • Aklam-ı sitte olarak nitelendirilen yazı çeşitleri şunlardır:

Sülüs , Reyhani , Tevki , Nesih , Muhakkak ve Rikaa’dır

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir